Bugünün ipleri biraz pandemik

Her devir eskiye özlemin arttığı geçmişin daha iyi olduğunun savunulduğu “ah ah ne günlerdi?” anımsamalarıyla geçer. Şöyle bir kendimizle baş başa kaldığımızda, hayatımızın eski yapraklarını çevirdiğimizde iç sesimizin bu cümlesiyle karşılaşırız. Oysa o anı yaşarken bu güzelliğin farkında bile olmadığımızın ayrımında değilizdir. Keşke deriz!!!!…. Keşke, birisi bana geçmişin çok güzel olduğunu, yaşadığımız o anı bir daha bulamayacağımızı hatırlatsaydı. Hatırlatsaydı da o anın kıymetini bilerek doya doya yaşasaydım. Doya doya, doyumsuz anların kokusunu içime çekerek anın farkındalığına ulaşsaydım...

OYSA; Mutluluk anımız tam da içinde bulunduğumuz ŞU AN… Geçmişe duyulan özlemin ileride bu ana duyacağı özlemi hatırlamak için bulunmaz fırsat… Geçmişe duyulan özlemin tam da içinde bulunduğumuz anın değerini bilememek olduğunun kanıtı daha nasıl yapılabilir ki?.. Son zamanlarda ANDA KALMAK düşüncesinin kişisel gelişimciler tarafından sıkça kullanılma nedenlerinden birisi bireylerin geçmişle bağlarının bugünle olan bağından daha fazla olması diye ifade edilebilir. 

Bireylerin yaşamları “DÜN-BUGÜN-YARIN”lardan oluşur. Birey dün, bugün ve yarınla olan bağını terazide tutamadığında ruhsal olarak mutsuzluğa sürüklenir. 
Evet!!! Mutluluğun cımbızla aranıp bulunduğu zamanlar yaşıyoruz.  Ancak cımbızı bırakıp bu günün ipleriyle hayata tutunmak bugünün ipleriyle cambazlık yapmak gerekiyor. 

BUGÜNÜN İPLERİ BİRAZ PANDEMİK!!!!  Ruhsal olarak bu zorlu süreçte sıkıntılar yaşamak, normalde yaşadığımız sınırların dışına çıkmak bizleri asabi, kırılgan ve stersli yaptı. Hayata tutunmak için başka bireylerin iplerinden çekerek beslenmek bencilce duyguların yerleşmesiyle mutluluğu yakalamayı zorlaştırıyor.  Oysa gerçek mutluluk anın kıymetini bilerek, yaşamı ve sevdiklerimizi değerli kılmaktan geçiyor. Bu nedenle birbirimize değil !! Ama hayata daha sıkı sarılmak gerekiyor.
 

YORUM EKLE
YORUMLAR
sehnaz canigur
sehnaz canigur - 3 ay Önce

yazmaya devam ... sevgiler

E.Ç
E.Ç - 3 ay Önce

Sayın Zuhal Koçkar hanımefendi
harika bir yazı hem geçmiş hem şimdiki zaman ,Ancak ben hep içimdeki özlemle dolu olarak eskiyi andıkça ve eski resimlerdeki anılarımı hatırladıkça hala gözlerim doluyor ,Saygılarımla