Anne-Baba ve Güven

ANNE, BABA; Sizi ben seçmedim, seçildim. Ben sizin eserinizim. Annemin karnındayken sizden gelen mutluluk, sevgi ,  sevgisizlik, kaygı, korku gibi duygularla genetik kodlamalarınızı bir ömür boyu taşıyorum, taşıyacağım!!!. İkinizden de ne çok öğreneceğim şey var. İnsani duyguları öğrenebilmek, yaşamak içgüdüsü olan öfke kontrolünü sağlayabilmek için; Size, sevgi dolu bir aileye muhtacım ben!!! . Saf yüreğim beklemeyi öğrenirken, aslında sadece çaresizliği öğreniyorum kavga ile geçen gecelerde. 2  yaşıma kadar olan hiçbir şeyi hatırlamıyor minik zihnim, ama orda olanı hayatım boyunca unutmuyor bilinçaltım. Biliyorum, mükemmel ebeveynler değilsiniz. Hatta mükemmel olmadığınız için kendinizi yetersiz hissettiğiniz zamanların farkındayım.  Doğuştan gelen duygularım, sizden gelen tepkilerle yükleniyor. Tuale beni nasıl çizerseniz öyle şekilleniyorum.   Çizdiğiniz şekiller, attığınız renkler beni ben; bizi AİLE yapıyor.  Annemden ve babamdan ayrı bir varlık olduğumu bilmiyorum ki ben. Kucağınızda duyduğum güven hissinin yokluğunda sudan çıkmış balık gibi olurum, ağlarım, kaygı duyarım, bırakılmışlık hissiyle yalnızlaşır, mutsuz olurum. Benim için anlamsız olan her kavganız  minik beynimde kaygı düzeyini harekete geçirir, suçlu benmişim hissiyle yoğunlaşır. Sevgi ve mutluluk kadar acının ve üzüntünün olduğu , zorluklar karşısında dik durmayı öğrenmemiz gereken bu dünyada sizin zorluklar karşısında verdiğiniz tepkiler benim yaşama bakış açımı şekillendirir.  

Her şeye katlanırım da sizin sevgisizliğinize ASLA!!!!  Sizin bir gün birbirinizi sevmeyi bıraktığınızı anlamamı beklemeyin benden. Ayrılmanızı kabullenmek benim için suçluluk duygularımın kabardığı, “acaba hangi yaramazlığı yaptım “ diyerek kendimi sorguladığım bir süreci başlatacaktır. Bu nedenle küçüktür , anlamaz demeyin olur mu? Hatta kavga ve sevgisizliğin hüküm sürdüğü bir ailede büyümektense sevgi içerikli iki ailede büyümemin benim için daha sağlıklı olacağını Sabırla anlatın.!!!  Bir zamanlar birbirinizi evliliğe değer bularak aynı yastığa baş koyduğunuzu ve bu sevgiden benim dünyaya geldiğimi hatırlayın, HATIRLATIN.!!!  Zamanla aranızda gelişen anlaşmazlıklar sonrasında oluşan sevgisizliği yaşadığınız için nefret yüklenmeyin. Beni bu nefretler için kullanmayın. Bilmediğim annesizlik ve babasızlık duygusu arasında seçim yapmak zorunda bırakmayın. Egolarınız nedeniyle aranızdaki kavgaya ortak etmeyin. Yanında kaldığım ebeveynimden ayrılırken kaybetme duygusunu tekrar tekrar yaşadığım için ağladığımı, bu nedenle diğer ebeveynime gitmek istemediğimi bilmenizi istiyorum. Özlem duyduğum ebeveynime giderken sevinçle kaybetme duygusunun iç içe geçen karmaşasını yaşarken, bir de sizin atışmalarınızın omuzlarıma yüklediği sorunların benim suçum olmadığının farkına varmanızı ve bunu bana anlatmanızı istiyorum. Birbirinizi çok yaralamış ve ayrılmış sevgisiz iki insan olabilirsiniz. Ama birbirini sevmeyen bu iki insan benim için çok değerli ANNEM ve BABAM. Annemin ve ya babamın bana kötülenmesi içimi acıtır. Annem ya da babamın bana öğreteceklerinden uzak tutulmam kişilik ve kimlik gelişimime zarar verir. 

Evet!!! Sizi ben seçmedim. Birbirinizi eş olarak seçtiğiniz ve sevginizle seçildiğim için mutluyum. . Ayrı yaşamaya karar verdiğiniz de Beni aranızda seçim yapmaya zorlamadığınız ve birbirinize karşı kullanmadığınız sürece kimlik gelişimimin sağlıklı olacağını biliyorum. 

ANNE!!! BABA!!!. Sıcacık sevginizle güven duymak istiyorum.

YORUM EKLE
YORUMLAR
TURKKlZlLAYl
TURKKlZlLAYl - 3 hafta Önce

TURKKlZlLAYl
KıZıLAY