"#benisensizbırakma"

Özcan Korkmaz yazdı...

"#benisensizbırakma"

Bizler, kahramanı evin dışında arayan, bulan çocuklardık.

Bulan diyorum çünkü dışarıda da içeride de aradığımız tek şey, bizi anlayan biri ya da birileriydi.

Evet, kabul.

Belki de biz anlatamıyorduk, anlayamadığımız için çoğu zaman sizi.

Okumamız için her şeyi yaptığınızı düşünmek sizi rahatlatıyor ve bize sunduğunuz imkanları hiçbir zaman kimse size sunmadı/sunamadı diye bizden intikam almaya çalışmanızı da çok sonraları görüyor ama anlayamıyoruz.

Farkında olmadan olabilesi yüksek kötü alışkanlıklar, kötü arkadaşlıklar, sorumlukların ağır geldiği dönemler -üstelik ne olmak ya da ne yapmak istediğimize karar verme iznimizin olmadığı dönemler- bizim; “çare”yi sokakta, bilgisayarda, oyun konsollarında, -acı ama- kahve köşelerinde -ki bunlar en masum örnekler- aramamıza neden oluyor.

Neden biliyor musun?

Hiçbir zaman sevmediğim, alışamadığım, sevdirilmediğim bir bölümde; sırf sen, ben doğduktan sonra benim oğlum/kızım mühendis, doktor; avukat, psikolog vs. olacak dediğin için,

Üretime dahil etmeyip, ekonomiden anlamayacağıma inandırıp, siyasetin zaten sakıncalı olduğunu “zorla” düşündürdüğün için,

Liseden sonra evlenmenize ya da erken evlilik yapmanıza rağmen aşk meşk meselelerinin belli bir zaman diliminde olacağına beni ikna etmeye çalıştığınız için,

Erkek adam küpe takmaz, kız çocuğu (erkek, “adam” oluyor ama kız, hala çocuk, ilginç!) bu saatte dışarı çıkmaz/çok gezmez/şunu giymez deyip evde olmaktan, baskıdan, her şeye yetişmek zorunda kalmaktan, çok sıkıldığınızı söylemekten vazgeçmediğin için,

Daha kötüsü de şu olsa gerek: erkektir, elbet sevgilisi olacak; kız çocuğuna gelince: Aman, baban duymasın, dediğin için!

Ve ben, kimse beni anlamıyor dediğimde

Valla bizim başımızda anne/baba bile yoktu, öğlene kadar okula gidiyorduk o da tek bir defterle sonra gece yarılarına kadar çalışıyorduk yani şartlar ağırdan da ağırdı deyip işin içinden sıyrıldığın için,

Ben, bu çocuklara demiyorum ki gidin kendinize sevgili bulun. Ben diyorum ki bu çocuklar bizim, evet siz dünyaya gelmesine vesile oldunuz hatta size göre çok özel bir çocuk da getirdiniz dünyaya.

Havalar soğuyor çocuğunuzun bedeni üşüyor mu diye düşünürken ruhu ve aklı ne alemde diye dert edin, onun kalbini ısıtın.

Birileri kalbinizi ısıtmadı/ısıtamadı diye bu eksikliği görmezden gelmeyin.


Neden mi?

O çocuk, kaç yaşına gelirse gelsin, ne olursa olsun bir ömür senin eserin olacak, eserine iyi bak yoksa başkaları, onun başkalaşmasına sebep olacak.

@gfbozcan

Güncelleme Tarihi: 03 Aralık 2018, 10:15
YORUM EKLE
YORUMLAR
Gülizar Koç
Gülizar Koç - 7 gün Önce

Yüreğinize, kaleminize sağlık...

FEVZİYE KORKMAZ
FEVZİYE KORKMAZ - 7 gün Önce

Canım oğlum yüreğine sağlık iyi ki varsın çok güzel olmuş emeğine sağlık

Yasemin SEZGİN
Yasemin SEZGİN - 7 gün Önce

Hocam ağzınıza, yüreğinize sağlık

İrem Kaça
İrem Kaça - 7 gün Önce

Velilere rehber niteliğindeki yazınızda bizim de duygularımıza tercüman olduğunuz için çok teşekkür ederiz hocam. Yazmaya devam etmeniz dileğiyle...

Ceren Güngör
Ceren Güngör - 7 gün Önce

Yazılarınızın ulaştığı insanlar aydınlanma çağını yaşıyor adeta.

Delal özen
Delal özen - 7 gün Önce

Herkesin içinden biri herkesin içinde bütünleşen bir kalp gibi...yüreğinize sağlık hocam

Yasin Bedioğlu
Yasin Bedioğlu - 7 gün Önce

Mükemmel bir yazı ...

Halil Tahiroğlu
Halil Tahiroğlu - 7 gün Önce

Ağzınıza sağlık hocam , harika yazı


SIRADAKİ HABER