"Ayrılıklara dair..."

Prof. Dr. Esra Engin yazdı...

"Ayrılıklara dair..."

Sene 1995. Tarkan’ ın “A acayipsin” albümünden “ Unutmamalı” şarkısı çalıyor bir yandan diğer yandan etraftakiler konuşuyor. Biri ağlıyor, diğeri teselli ediyor. O güne dair hatırladığım “Unutmamalı, o güzel günleri… Hatırlamalı, sevgiyle anmalı, ümitlerle yarınları hoş tutmalı…” diye melodi ile karışık sözler ve genç bir kızın gözyaşları. Genç kız sevgilisinden ayrılmış. Bir kafeteryadayız. Yan masada arkadaşıyla dertleşiyor, o kadar içli ağlıyor ki… Benim de ağlayasım gelmişti ki, kulak misafiri oldum söylediklerine…”Ama ben yapamam” diyordu. “Onsuz yaşayamam” arkadaşı da teselli ediyordu durmadan. Oracıkta peçetenin üzerine bir şeyler yazdım. O günün hatırası olan bu mısralar şöyle idi:

Bütün her şeyi, /Seninle yaşamak gibi,/Bir tuzak isteğim vardı ki…/Olmadı… / Söyleyeceklerimin de anlamı yok… / Ki artık çok geç…/ Aslında sormadın./Dualarım kabul oldu,/ Kârım bu…/Ki bir lütuftu…/Doyamadım…

Şimdi yeniden bakınca, Türk Dil Kurumu o günden bu yana okunamıyor diye “â” yı da kaldırdı. Benim şiir de öylece kalakaldı. O kafeteryadaki genç kız gibi… Eksik… Yine okunabiliyor, ama aynı şekilde değil. Gerçi ben orijinali ile yayınlamaya karar verdim ama yeni yazılanlar nasıl okunuyor bilemiyorum. Şimdilerde ayrılıklar nasıl oluyor, pek onu da anlayabildiğim söylenemez. Sanırım ” â” ya bile anlam yükleyebilen bir nesilden geliyorum. O nedenle ayrılık acısı da bizler için sarsıcı, iç burkucu, dayanılmaz ve hüzün dolu oluyordu. Çok da belli edilemiyordu. Çünkü bir o kadar da duygu paylaşımı normal değildi. İçinde yaşardın her şeyi. Çok şanslı isen, kafeteryadaki kız gibi arkadaşının omzunda ağlayabilirdin.

Mahremdi çoğu şey. Umut beslediğin kız ya da oğlan değerli idi. Hem de çok. Onsuz yaşayamam sanıyordu ayrıldıktan sonra sevgililer. Ama eninde sonunda Nazım Hikmet’ in dediğine geliyordu gençlik “Hani derler ya ben sensiz yaşayamam diye, işte ben onlardan değilim. Ben sensiz de yaşarım; ama seninle bir başka yaşarım.” Böyle böyle teselli ile hayat devam ederdi. Çünkü daha derin meselelerle meşguldü beyinler. Ve günler birbirinin ardından geçip giderken, bakmışsın ömür de geçmiş… Hesaplaşmaların kucağında buluverirsin kendini…

Ayrıldığın, ayrılamadığın, ayrılmakta zorlandığın, unutmadığın, unutamadığın, özlediğin, beklediğin, aramadığın, hep hatırladığın kim varsa, ne varsa, neresi varsa bakarsın ki hepsi sen olmuş aslında. Unuturum dediğini unutamamış, ayrıldım dediğinden ayrılamamış, hepsini seninle taşımışsın oysa… İnsanoğlu bu dünyada bir öteki ile var olabilen bir canlı. Diğerine ihtiyacı var. Sevilmek, beğenilmek, onaylanmak, desteklenmek için. Bunlar için yaşamını sürdürmek ne kadar sağlıksız gibi görünse de tam tersi de öyle… Yaşadığımız her durum, o durumu birlikte yaşadıklarımızla anlam buluyor. Yaşadığımız her şey bizi bir sonrakine hazırlıyor. Ne yaşamış olursak olalım hepsi şimdiki bize katkı sunuyor. Dersimizi alıp da ilerleyebiliyorsak elbette.

Geçmişe özlem duymamızda ondandır çoğu zaman. Özlediğimizdendir. Fransızlar seni özledim demezler. “tu me manques” yani bende sen eksiksin derler. Diğerinin varlığının değerini bilmek ve bildirmek önemlidir. Bu dünyadan göçüp gitmeden en azından. Yani, eski mahallede ağaçlar kesilmeden, her yer taş bina olmadan önceki yaşananlar çok değerli oluyor zihinlerde. Sıcak, güvenli, samimi insanlarla paylaşımlar. Eski harfler önemli mesela, kelimeye anlam katması için. Eski sevgililer, dostlar, sokaklar, hepsi yaşanmışlık taşıyor ve bize ait. Bize ait çünkü eskide ne varsa biz oluyor, ayrılmıyor…

Sonunda acı da olsa, ayrılık da olsa, bunlardan kaçamasak da aslında kimse ve hiçbir şey bizden gitmiyor…

Gözyaşı oluyor, tebessüm oluyor, ders oluyor, şiir oluyor…

Şiiri olanlara düşsün yolunuz…

YORUM EKLE
YORUMLAR
Nadiye Tunç
Nadiye Tunç - 2 hafta Önce

Diğerinin varlığının kıymetini bilmek.. Şimdilerde bu eksik....ve ayrılıklar çok sudan sebepler ve bencillikten kaynaklanıyor... Ve başrolde malesef çok sorumsuzca yetiştirilmiş erkekler... Yazınızda çok doğru ve üzerinde çok da düşünülmesi gereken doğrular var. Tebrik ve teşekkürlerimizle...

SIRADAKİ HABER