Sözde Onur…

Sana bir şey söyleyeyim mi? Her zaman verdiğin sözleri tut. Niye mi? O sözlere inananlar olacak. Hem de tüm kalpleri ile… Tüm saflıkları ile… Sana inandılar. Verdiğin sözler bir insanın hayatının belirleyicisi olabilir. Sana inandığı için hiç hayal kurmayan biri hayal kurmaya başlayabilir, hiçbir şeye inanmayan biri senin verdiğin sözlerle yeniden hayata tutunabilir. O yüzden bizde söz namustur, gerisi teferruat… 

Kime baksan seviyor işte… Çocuğunu seviyor, arkadaşını, eşini, sevgilisini, vatanını, işini, seviyor işte bir şeyleri. Sevmekten bihaber olarak hem de. İyi günde kötü günde yanında olacağım diye söz veriyor birbirine. Çıkarına ters gelen bir şey yaşadığında ise çekip gidiyor, yarı yolda bırakıyor, arkasına bile bakmıyor üstelik, umurunda bile olmuyor sonrasında…Tanıdık gelmedi ise bunlar ne güzel… Onurlu bir yaşantın var demektir.  Bir de bu kısmı var tabii ki…

Kime sorsan onuru ile yaşıyor. Kimse verdiği sözleri ne kadar yerine getirip getirmediğinin farkında bile değil… Yaşamsal bir örnek verelim. Çocuklarımıza sözler veriyoruz örneğin. Ödevlerini bitir hafta sonu şuraya gidelim, bunu yapalım diye. Sonra da türlü türlü bahaneler üretiyoruz. Yorgunum, sonra yapalım vs. Nereden tutsan elinde kalan türde diyaloglar bunlar. Zaten ödev sorumluluktur yapılması gerekir ki, bunun için ödüle gerek yoktur. Üstüne bir de çocuğa sözünde durmamayı öğretiyoruz. Sonra bu çocuk büyüyor, yetişkin oluyor. Eşine verdiği sözü tutmuyor ama sözde eşini seviyor. İşini seviyor ama sorumluluklarından kaçıyor, her gün şikayet ediyor. Pazartesiyi sendrom yapıyor. Nereden nereye demeyin. İşte hayata verdiğimiz tepkileri tam da böyle öğreniyoruz.

Kime sorsan seviyor… Ama sözünde durmuyor. Sevmek öyle ağızdan kolayca söylenildiği gibi olmuyor maalesef. Sevmek bilinçli bir eylem. İçinde çok şey var. Öyle bir günlük hoşuna gitme değil… Sevmek, “sana söz veriyorum senin için elimden geleni yapacağım” demek… Bu her daim sürecek bir durum. Kafası karışanlar oldu ise;  durumun özeti şudur: Birini bir kez severseniz gerçekten bu ömür boyu sürer. Sevgi yok olmaz, dönüşür. Konu ile ilgisi olanlar var ise sevginin üç halini  (Eros, Philos, Agape) araştırıp, okuyabilirler.

Dönüp dolaşıp sevmeye geliyor her şey… Her şey bir parça sevgi için… Söz vermelerde öyle… Ama sözü tutmayarak kendi özümüze ihanet ediyoruz. Kendimizden uzaklaşıyoruz. O nedenle söz namusun kendisidir. İnsan onuru verilen sözün tutulmasında saklıdır. Yani çocuğuna, eşine, sevdiklerine söz verdi isen tut mutlaka. Yahut kendini bil. Tutamayacağın sözler verme. Sözünde duruyormuş gibi hele hiç yapma. En çok da kendine yapma… Ne isen o ol… Bil ki böyle daha çok sevilirsin… Sen gibi, olduğun gibi sevilirsin. Olmadığın rolleri yüklenmeye  gerek yok… Başkasının da günahına girmeye… Hadi sev kendini… Bugün verdiğin tüm sözleri tut…

YORUM EKLE
YORUMLAR
Nadiye Tunç
Nadiye Tunç - 2 hafta Önce

Gene cok güzel bir anlatım....sözunde durmayıp yarıyolda bırakıp hiç de umursamayan onursuzlar ne kadar çoğaldı.....ama bu yazı onlara ulaşmaz aslında ulaşsada üzerlerine almazlar...cok acıklı ...

Turgay Unan
Turgay Unan - 2 hafta Önce

Evet hiç olmazsa Esnek ol tutamiyacagin sözü verirken ve o esnekliğinin arkasında dur diyerek acizane bir ekleme yapmak istedim hocam curetimi mazur görün hassas olduğum bir konuydu ilave yapmak istedim

Ayça Gürkan
Ayça Gürkan - 2 hafta Önce

Gerçek sevgiyi söz verenleri pek çok deneyimden sonra öğrenebiliyoruz üzgünüm. Saflığımızda pek çok çizilmeler olduktan sonra..

Fatma Türkmen Tursun
Fatma Türkmen Tursun - 2 hafta Önce

Aynı fikirdeyim ya seversin yada sevgi değildir “ seni seviyorum “ demek çok kolay ama sevgiyi göstermek daima sıcak tutmak ve verdiğin sözleri yeri getirmektir gerçek sevgi sevgi bütün düğümleri çözer buna inanıyorum ve sevgiyle yaşıyorum ;
Sevgilerimle ..... Ege tazelenme öğrencisi

İlhan özdemirhar
İlhan özdemirhar - 2 hafta Önce

Harikasın mükemmel bir yazı esracım gönlüne diline sağlık

Mehmet Özdoğan
Mehmet Özdoğan - 1 gün Önce

Çok güzel saptamalar. Teşekkürler...