Özel çocuklarımız ve mutlu bayramlara

Anneler ve babalar çocuklarının başarılarıyla gurur duyup geçmişlerindeki yapamadıkları beklentileriyle çocuklarını büyütürler. Bunun gibi pek çok nedenlerle evlatlarının özel olduğunu algılamayan ebeveyn ondan utanarak çevreden gelebilecek tepkileri istemediği için çocuğunu sosyal ortamlardan uzak tutar. Filmlere konu olan hayvanlar arasında büyüyüp dört ayak üzerinde yürüyerek konuşmayı öğrenmemiş normal zeka düzeyine sahip çocuklar olduğunu biliyoruz. İşte bu özel çocuklar da sosyal çevreden uzak tutuldukları, diğer çocuklara oranla zor ve geç öğrendikleri halde öğrenemeyeceği düşüncesiyle gerekli eğitimleri alamadıkları için toplumdan izole bir biçimde hayatlarını devam ettirdikleri için gelişimlerini yeterli düzeyde tamamlayamıyorlar. Son yıllarda en azından Özel Eğitim ve Rehabilitasyon ve Özel alt sınıf ve kaynaştırma eğitimleriyle hayatlarına ışık alan Özel çocuklarımız hak ettikleri değere doğru yükselişe geçtiler.

Doğan bebeğin farklı olduğunu ilk öğrendiklerinde dünyalarının başlarına yıkıldığını düşünen farklılıkları algılamayı yadsıyarak reddeden pek çok aile tanıdım. Özel Eğitimlerle sosyalleşme sürecine giren çocuklarımızın toplumsallaşmalarıyla kendilerine güven sağladıkları, Öz bakımlarını, konuşma ve algı düzeylerini en üst seviyeye taşıdıkları bu dönemde Pandemi süreciyle tanıştık. Psiko-Sosyal gelişimleri üst düzeyi yakalayan, sosyalleşen çocuklarımız yeniden arka bahçelerine zincirlenmek zorunda kaldılar.  Ellerinden alınan haklarının nedenlerini sorgulayan ve gelen yanıtları anlamakta güçlük çeken ve bu süreçte yeniden yeni hijyen kurallarını öğrenmeleri beklenen çocuklarımız ve bu çocukların yükünü taşıyan ebeveynleri toplumların yaşadığı sıkıntının çok üstünde ağırlık taşımak zorunda kaldılar. Pandemi döneminde Depresyonun ve kaygı düzeyinin arttığı gerçeğiyle Özel çocuklarımızdaki gerileme ve davranış problemlerinin genel artışının normal olduğunu söylemeliyim. Özel çocuklarımızdaki davranış problemleri kişisel farklılıklarda olduğu gibi onların özel durumlarına göre farklılık göstermekte. Örneğin Hiperaktivitesi yüksek olan çocuğumuz için evde kalmak stres faktörü olup sinir krizlerine yol açarken, Down Sendromlu çocuğumuzda Hijyen sorununu takıntı düzeyinde algılayarak davranış problemleriyle ailede krize yol açması bu sorunlardan yalnızca bir kaçı. Özel çocuklarımız ve ailelerinin bizden çok daha zor bir süreçten geçtikleri bilinciyle toplumun her bireyinin boyun borcu olan yardımı esirgemememiz gerektiğini bilmemiz gerekiyor.

Pandemi döneminde 24 saatini bu özel çocuklarla izole biçimde geçiren anneler, özel meleklerimizin vazgeçilmez Prensesleri, bayramın diğer bayramlara benzemediği, evlerde sorumluluklarımızın bilincinde olarak geçireceğimiz zorlu bir bayram daha bekliyor sizleri. Şunu bilin ki yorulduğunuz bu geçici süreç sonrasında çok daha güzel bayramlar sizleri, bizleri, hepimizi bekliyor.

MUTLU BAYRAMLAR!!!!!!

YORUM EKLE