Sınırsız ve kesintisiz Internet Televizyonu, Güncel Haberler: Ben TV


Yorgun Takvim Sona Ererken

Yayınlanma Tarihi : 31 - 12 - 2014 : 09:14
Yaklaşık on yıl önce mutluluk dilemenin 25 dilde yazılışı verilmişti. O zaman bu 25 dilden 5 tanesini seçip mutluluk anlayışlarını araştırmıştım.
Doğunun gizemli felsefesinde mutluluk bireysel bir değer olarak tanımlanmış. Önemli başarılar, çılgın aşklar, büyük servetler, kazanılmış meydan savaşları insanın mutluluğu için yeterli sayılmıyor.
Buda’ya göre mutluluk, insanın kendisiyle barışmasıymış. Bencillikten kaçan, iyi düşünen ve ilkeli davranan insanların ulaşabileceği olgunluk olarak tanımlanmış....
Konfüçyüs’e göre mutluluk varlığını, emeğini, zamanını ve doğayı koruyan sabırlı, tutarlı insanların kendisine ve çevresine verebildiği değermiş.
Tao’ya göre mutluluk, bedeni sakinleştiren ruhun yükseldiği dorukmuş...
Mani’ye göre mutluluk, bir insanın özgür iradesiyle kötülüğü yenmesiymiş.
*
Doğunun mutluluk anlayışı derin bilgiden (ilim) ve gönül yolundan (irfan) geçiyor.
Osmanlı’da kullandığımız “ilim irfan” terkibi, bu idrakin ifadesiymiş...
Sokrat sevgiyi ve sorumluluğu paylaşmayı bilenlerin mutlu olabileceğine inanıyor. Baldıranı da bu inançla içmiş...
Aristo ve Eflatun da benzer mutluluk tanımlarını benimsemişler. Yunan filozoflarına göre başarı bireysel bir değer olmasına rağmen mutluluk için ikinci kişiye ihtiyaç varmış.
Racine’nin trajedileriyle, Moliere’in komedilerindeki mutluluk anlayışı da sanki hık deyip burnundan düşmüş...
“Delilliğe Övgü” yazarı Erasmus ile Mutluluk Sanatı’nın yazarı Alain arasında da önemli tanım benzerliği var.
Her ikisi de sevgi, bilim ve akıl üçlüsünün ortak değerini kavrayan ve uygulayan insanların mutlu olabileceğini tanımlıyorlar.
Ütopya’da Thomas More, ahlakın amacını mutluluk olarak gösteriyor. Ancak dürüst insanların mutlu olabileceğine inanıyor.
Voltaire sorunlarda çözümleyici, hedeflerde gerçekçi ve üretimde yaratıcı olabilenlerin mutluluğu tadabileceklerini söylüyor.
Montaigne mutluluğu birey için toplumun yargısı olarak ortaya koyuyor.
Bacon, sadece özgür insanın yaşamın anlamını kavrayabileceğini ve bu yaşamı çekilmez kılan her şeyden kurtulmayı başararak mutlu olacağını belirtiyor.
Yaşama Sanatı’ında Andre Maurois, bencilleşmeden kendisini önemseyen insanların mutlu olabileceğini fakat başarılmasının mümkün olmadığını yazıyor.
Sevme Sanatı’nda Erich Fromm, mutluluğu, adalete ve haklarda eşitliğe inananların tadabileceği sanat olarak tanımlıyor ve mümkün görüyor.
Hepsinin ortaklaştığı değer, mutluluğun bulunduğu yerde barınması mümkün olmayan tek duygunun haset olduğudur...
Hepinizin yeni yılını kutlar, mutluluklar dilerim.
YAZARIN DİĞER YAZILARI
Merkel Şemsiyesi
(17 - 02 - 2016)
İZBAN Ar İle İftihar
(16 - 02 - 2016)
PYD ve YPG Sorunu
(15 - 02 - 2016)
Huzur ve Özgürlük
(13 - 02 - 2016)
Bir Nefret Suçu
(12 - 02 - 2016)
Numan Bey’in Yorum Farkı
(10 - 02 - 2016)
Yanlış Fezlekeler
(06 - 02 - 2016)
Kesin İhraç
(05 - 02 - 2016)
HABERLER
 
VİDEO HABERLER


YAZARLAR

SOSYAL MEDYA


BEN TV ŞİFREMİ UNUTTUM

BEN TV'YE GİRİŞ YAPIN

BEN TV'YE ÜYE OLUN