Hasret

Bu gözyaşlarının anlamını biliyor musun? Onlar sen yokken senin eksikliğinde aktılar… Sonra gelmedin… Kızgınlıktan aktılar… Kızgın kalamadılar yorgunluktan aktılar… Çaresizlikten ve yeryüzünün bütün ihtişamı içinde yalnız kalmaktan aktılar… Sabrettikten sonra değişmeyen şeyler için aktılar… En kötüsü de senin yokluğuna alışmak zordu ondan aktılar… Geceleri uykusuzluktan, gündüzleri insan çığlığından kaçmak için aktılar… Görememekten değil, yok olma arzusunun üstünlüğünden aktılar… Hiçbir şey olmaktan aktılar… Öylece aktılar işte… Tutmadım bende… Bir yol bulur sana ulaşırlar diye…

İnsanoğlunun en değerli meziyetlerinden biridir ağlamak, ağlayabilmek. İnsan olma yolunda ihtiyacımız olan kıymetli su. Nerden gelir, nasıl çoğalır pek de anlaşılacak gibi gelmez kulağımıza. Ama en gerçeğimizdir diğer yandan. Doğumla birlikte başlar ağlama öykümüz. Son nefesimize kadar türlü zamanlar ve nedenlerle gözyaşı dökmüşlüğümüz vardır. Gözyaşı varsa kalp acısı da vardır aslında. Kalp acısının olduğu yerde de bir öykü. Öykülerin ise acı veren bir sonu. Kayıplar, aldatılmalar, gidişler, bekleyişler, dönmeyişler… Hikaye ne olursa olsun çaresizliktir insana gözyaşı döktüren. Çaresizliğin yarattığı güçsüzlük hissi. Gücünü yitirme ve yok olma duygusu. O yüzden doğarken ağlarız. O yüzden birinin kaybından sonra gözyaşlarını akıtırız. Tüm çaresizlik ve bağımlılığa rağmen varlığımızı ortaya koyabilmek için. Sanılanın aksine gözyaşı güçsüzlük değil gücün kendisidir. Güce ulaşmanın en savunmasız yolu. İnsanlık tarihine dair bir eylem.

Çokça hasretini çektiklerimiz için gözyaşı dökeriz. Çaresizliği gözyaşlarına sığdırıp, salıveririz ortalığa ki içimizin çığlığı duyulsun, yüreğimizin yangını biraz olsun sönsün diye… İşe yarar mı bilmem ama. Gözyaşı sahibi biraz daha insan olur her damlada. Acılarla yaşamayı öğrenebilmenin ilk ve en acımasız kuralıdır bu. Kendi çaresizliği ile yüzleşebilmek insan olmak isteyene… Hepimizin ortak noktasıdır bu… İllaki sevdiğiniz birini kaybedersiniz, illaki sizi hayal kırıklığına uğratan bir sevdiğiniz olur, illaki size en büyük cezayı yokluğu ile veren sevdikleriniz olur… Hepimiz nasibimizi alırız yani acı haller sofrasından. Bununla yaşayabilmenin, baş edebilmenin yoludur gözyaşı. Kimisi diğerleri ile yaşadıklarından acı çeker, hasret çeker, kiminin de kendi iledir derdi. Kendisi olmaya hasret çeker. Sonuç hep gözyaşıdır. Kalbin yıkanma şeklidir. Gözyaşları ile olumsuz ne varsa kalpte akar gider. Ağlayabilen insanlar da kin, nefret gibi hastalıklara sebebiyet veren duygular barınma imkanı da bulamaz.

Çaresizliğin evrensel bir duygu olduğunu anlayabilmek de gerekir ki, insanlık için bir adım daha atalım. Diğerlerinin gözyaşlarına şahit olmak, onlara dokunabilmektir hasretini çektiklerimizin acısının hafiflemesini sağlayan. Ne kadar çok gözyaşına şahit olduysanız, ne kadar çok gözyaşı için gözyaşı döktüyseniz size bu dünyanın yapabileceği çok da büyük bir şey kalmaz gerçekte… O denli bağımsız o denli özgürlük kapısı da açılır o zaman… Yani bir diğerini sevebildikçe, onun gözyaşını sildikçe özgürleşir insanoğlu…

Gözyaşı çığlıklarınızın diğer(ler)i tarafından duyulduğu yarınlara uyanın…

YORUM EKLE
YORUMLAR
mehmet düzgören
mehmet düzgören - 2 hafta Önce

Gözyaşının gerçek dünyada ki macerası ve kişisel etkisini çok güzel satırlarda anlatmışsınız. Teşekkür ederim.

Müjgan Aydın
Müjgan Aydın - 2 hafta Önce

Yine çok güzel ve duygulu bir yazı olmuş Esra hanım

NadideGürer
NadideGürer - 2 hafta Önce

Cok güzel yazınız.Anlatılmayan duygularımı gözyaşı dökerek içimde paylasıyorum.Sizin yazılarınızı takip ediyorum .ayrıca tazelendirme üniversitesinde ögrencinizim.Yazılarınızı okuyarak bazı duygularımı aştım Teşekkür ederim

OSMAN NURİ BAŞAR
OSMAN NURİ BAŞAR - 2 hafta Önce

Severek ve heyecanla her hafta okuduğum makaleler dizisidir. İç dünyamı huzura kavuşturuyor. Hocama bu konuda çok teşekkür ediyorum. başarılar diliyorum.

Fatma Türkmen Tursun
Fatma Türkmen Tursun - 1 hafta Önce

Ne kadar güzel anlamışsınız
Göz yaşlarımız anlatır duygularımızı sevincimizi , kederimizi ...