banner51

Gitmek...

Bazen gitmek zordur… Adı üstünde bir şeyleri bırakıyorsunuzdur ardınızda. Aklınız kalır, kalbiniz kalır, ruhunuz kalır, bazen de gittiğiniz yerde kalırsınız. Zordur vedalar ayrılıklar. Bırakmalar…

Bizden gidenler ya da gittiğini sananlar. Hiçbir ayrılık kolay olmaz eğer değer verdiyseniz. Şimdi siz sadece iki insan arasındaki ilişkiyi anladıysanız. Demem o ki, bu sadece insan insana yaşanan bir durum değildir. Nasıl mı? Bazen eşyanızdan, bazen evcil hayvanınızdan, bazen bir şehirden, bazen sorumluluklarınızdan, bazen sahip olduğunuz mevkiden, bazen de düşüncelerinizden, duygularınızdan kopmak istemezsiniz. Size ya da çevrenize zarar verdiğini bildiğiniz, gördüğünüz halde öyle değilmiş gibi yaşarsınız. Kendinizce senaryolar oluşturur, fanteziler kurar , onlara inanıp, tutunup, yaşar gidersiniz…

Tutunduklarınızın sizi çoktan bıraktıklarını fark etmemek en kötüsüdür. Fark ettiğinizde çok geç olabilir. Çünkü fark ettiğinde bazıları hazmedemez daha da çok zarar verir etrafa… Yakar yıkar, kül eder. Kendi acısını etrafa saçar.

Kadın cinayeti diye okuduğumuz tüm haberlerin hikayelerinin altında yatan da budur çokça. Ya da gelmiş geçmiş tüm diktatörlerin hayatlarına baktığınızda yine aynı şeyi görürsünüz. Yani aslında insan olmanın temel gerekliliği olan özünü unutup, sahip olduğunu sandıklarına tutunmaktır bu. Özünü kaybeden insanoğlu gitmek gerektiğinde gidemez. Çünkü kendi zanneder sahip olduğu sandığı şeyleri, onları da yitirmeye başladığında ise saldırganlaşır ve zarar verir. Birlikte olduğunda gereklilikleri yerine getirmeyen herkes terk edilmeye mahkumdur aslında.

Bir gün hepimizin bu dünyayı bırakıp gideceği kesin… Ben görmedim sonsuza kadar yaşayanı… Masallarda öyle bir söz vardır sonlarına doğru “Sonsuza kadar mutlu yaşadılar…” İtiraf edin kendinize, bunlarla büyüdük biz. Bir çocuğun aklına bunları sokarsanız, o çocuk öyle algılar hayatı. Güzel bir şey yaptığında sonsuza kadar onay almayı bekler. Hayatı boyunca güzel şeyler yaparak mutlu olması gereğini öğrenemez. Yetişkin olduğunda bir ilişkide, bir durumda, bir mevkide kalabilmek için yapılması gerekenleri bilmediği, görmediği için yaptığı iki iyi şey için ödüllendirilmeyi bekler durur. Bu da her zaman diğer tarafın gereksinimini de karşılayamayabilir üstelik. Çoğunlukla kendi kendini tatmin etmek için yapılanlardır. Hal böyle olunca bunları yapanlar her zaman giderler…

Üstelik bir daha iyiliklerle hatırlanmamak üzere… Çünkü sonsuza kadar yaşayan şeyler iyiliktir, sevgidir, çabadır, fedadır… Dokunduğunuz hayatlardır… Düşüncelerdir, felsefedir sonsuza dek bırakacağımız şeyler… Zorbalıkla kullanılan güç, saldırganlık, aşağılama, parçalama, yok etme, yok sayma her zaman gider… Çünkü insanoğlunun bünyesine terstir bunlar…

Kendi sonsuzluğumuz içinde hatırlayacaklarımız ya da bizimle ilgili hatırlanacaklar; karşımızdakilere verdiğimiz huzur, kendi olabilme şansı, anlayabilme ve tabi ki sevgidir…

Sevginiz bol olsun…

YORUM EKLE
YORUMLAR
Nadiye Tunç
Nadiye Tunç - 6 ay Önce

Gene her zamanki gibi düşündüklerimizi öyle bir incelikle anlattınızki ...şöyle bir şey isterdim bunu asıl muhataplarının okuma sansları olsaydı düşünmeleri için bir şansları olurmuydu.........harikasınız...

Şükrü baş
Şükrü baş - 5 ay Önce

Malesef ben yerine bizleri ve özverili olmayı bilemiyoruz